กฎหมายแรงงานไทยฉบับล่าสุดหรือฉบับที่ 9 ปี 2568 ถูกบังคับใช้รวมเป็นเวลา 3 เดือนแล้ว นับตั้งแต่ที่มีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม 2568 ถือเป็นกฎหมายคุ้มครองแรงงานที่ได้รับการปรับปรุงให้สอดคล้องกับการทำงานยุคใหม่ โดยเฉพาะเรื่องค่าจ้าง การเลิกจ้าง การทำงานยุคดิจิทัล และความเท่าเทียมทางเพศ
กฎหมายแรงงานฉบับใหม่กับสิทธิที่เปลี่ยนไป มีอะไรบ้าง มาดูกันเลย…
1. สิทธิลาคลอดบุตร เพิ่มความคุ้มครองแรงงานหญิง
จากเดิมลูกจ้างหญิงมีสิทธิลาคลอด 98 วัน กฎหมายแรงงานใหม่กำหนดให้ขยายวันลาคลอดได้สูงสุด 120 วัน ต่อการตั้งครรภ์ และนายจ้างต้องจ่ายค่าจ้างระหว่างลาคลอดบุตร 60 วัน (เต็มจำนวนตามวันทำงาน) จากเดิมที่ลาคลอดจะได้ค่าจ้าง 45 วัน โดยการปรับสิทธินี้จะช่วยส่งเสริมคุณภาพชีวิตแรงงานหญิง และสะท้อนบทบาทองค์กรในการสนับสนุนครอบครัวของพนักงาน
2. สิทธิลาต่อเพื่อดูแลบุตรกรณีพิเศษ
ลูกจ้างชายหรือหญิงที่มีบุตร และบุตรมีภาวะเจ็บป่วยที่เสี่ยงต่อการเกิดโรคแทรกซ้อน มีความผิดปกติหรือพิการ สามารถแสดงใบรับรองแพทย์แผนปัจจุบันประกอบการลา และลาต่อเพิ่มได้ไม่เกิน 15 วัน ทั้งนี้ นายจ้างต้องจ่ายค่าจ้างร้อยละ 50 ของค่าจ้างปกติ การปรับปรุงสิทธินี้ซึ่งจากกฎหมายแรงงานฉบับเดิมไม่มีสิทธินี้ระบุไว้ จะเป็นการช่วยลดภาระของพนักงาน และสร้างความผูกพันที่ดีระหว่างพนักงานกับองค์กร (Employee Engagement)
3.สิทธิลาเพื่อช่วยภรรยาที่คลอดบุตร (Paternity Leave)
ลูกจ้างที่มีคู่สมรสไม่ว่าจะเป็นคู่สมรสชายหรือหญิง มีสิทธิลาช่วยภรรยาคลอดได้ไม่เกิน 15 วัน สามารถใช้สิทธิได้ก่อนหรือภายใน 90 วันหลังคลอด โดยนายจ้างต้องจ่ายค่าจ้างเต็มจำนวนให้แก่ลูกจ้าง ทั้งนี้ กฎหมายแรงงานฉบับเดิมกำหนดให้เป็นคู่สมรสชายหรือหญิง แต่สำหรับฉบับใหม่กำหนดคู่สมรสตาม พ.ร.บ.สมรสเท่าเทียม จึงนับเป็นก้าวสำคัญของกฎหมายแรงงานไทยในการส่งเสริมความเท่าเทียมในครอบครัว
4. การรายงานสถานภาพการจ้างงานประจำปี
สำหรับนายจ้างที่มีลูกจ้างตั้งแต่ 10 คนขึ้นไป ต้องจัดทำและยื่นแบบแสดงสภาพการจ้างงานและสภาพการทำงานประจำปี ส่งให้หน่วยงานกรมแรงงานเป็นประจำทุกปี เพื่อเพิ่มความโปร่งใสด้านการจ้างงานและลดความเสี่ยงจากการตรวจสอบย้อนหลัง
5. การคุ้มครองลูกจ้างเหมาบริการของหน่วยงานภาครัฐ
เพื่อเป็นการคุ้มครองแก่บุคคลธรรมดาที่ทำสัญญาจ้างเหมาบริการหรือสัญญาในลักษณะเดียวกันกับราชการ ส่วนกลาง ราชการส่วนภูมิภาค ราชการส่วนท้องถิ่น รัฐวิสาหกิจ ลูกจ้างเหมาบริการที่ทำงานภายใต้การควบคุมหรือกำกับดูแลจะได้รับสิทธิเทียบเท่าลูกจ้างตามกฎหมายแรงงาน สามารถใช้สิทธิฟ้องร้องต่อศาลแรงงานได้เช่นเดียวกับลูกจ้างทั่วไป โดยองค์กรภาครัฐและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องจำเป็นต้องทบทวนรูปแบบการจ้างงานอย่างรอบคอบ
นอกจากนี้ ยังมีการร่างกฎหมายคุ้มครองแรงงานฉบับใหม่ที่ผ่านการรับหลักการจากสภาฯ แล้ว (ข้อมูล ณ ก.ย. 2568) ที่มุ่งปรับปรุงเวลาทำงานปกติใหม่ให้เหลือไม่เกิน 40 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ เพิ่มวันหยุดประจำสัปดาห์เป็นอย่างน้อย 2 วัน และเพิ่มสิทธิลาพักร้อนเป็น 10 วันต่อปี สำหรับลูกจ้างที่ทำงานครบ 120 วัน โดยประเด็นสำคัญของร่างกฎหมายแรงงานฉบับใหม่ (ฉบับที่ ..) พ.ศ. ….ระบุไว้ว่า
ชั่วโมงทำงาน: ให้ลดเวลาทำงานปกติเหลือไม่เกิน 40 ชั่วโมงต่อสัปดาห์
งานอันตราย: งานที่เสี่ยงอันตรายต่อสุขภาพและความปลอดภัย เช่น งานที่เกี่ยวกับสารเคมี ให้ลูกจ้างทำงานไม่เกิน 35 ชั่วโมงต่อสัปดาห์
วันหยุด: เพิ่มวันหยุดประจำสัปดาห์เป็นอย่างน้อย 2 วันต่อสัปดาห์ (โดยวันหยุดต้องมีระยะห่างกันไม่เกิน 5 วัน)
วันลาพักร้อน: ลูกจ้างที่ทำงานครบ 120 วัน มีสิทธิลาหยุดพักผ่อนประจำปีได้ไม่น้อยกว่า 10 วันทำงานต่อปี
อย่างไรก็ตาม สถานะร่างกฎหมาย อยู่ระหว่างการพิจารณาชั้น กมธ. และเตรียมเข้าสภาวาระ 2-3 หลังจากผ่านวาระ 1 แล้วเมื่อ 24 ก.ย. 2568 ทั้งนี้ ปัจจุบันยังบังคับใช้กฎหมายเดิมคือ เวลาทำงานปกติไม่เกิน 8 ชั่วโมงต่อวัน หรือไม่เกิน 48 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ (งานอันตรายไม่เกิน 7 ชั่วโมงต่อวัน/42 ชั่วโมงต่อสัปดาห์) และมีวันหยุดประจำสัปดาห์ไม่น้อยกว่า 1 วัน
อ้างอิง
https://area8.labour.go.th/attachments/article/744/Labour%209.pdf
